Tarih öğretmeni, Vatan Savaşı katılımcısı İlham Efendiyev Kudret oğlu hem savaş meydanında hem de sınıf odasında kahramanlık örneği gösterdi. O, II Karabağ Savaşı'na katılarak halkımızın hak savaşına kendi katkısını verdi.
Bu münasebetle AzEdu.az öğretmenle sohbet etti.
Vatan Savaşı'nın ilk gününden son gününe dek savaş operasyonlarında yer aldım:
"1977 yılında Kebele ilçesinin Büyük Emili köyünde doğdum. 1995-2001 yıllarında Bakü Devlet Üniversitesi Tarih Fakültesi'nde lisans ve yüksek lisans düzeyinde eğitim aldım. 2002-2004 yıllarında Bilimler Akademisi Şarkiyat Enstitüsü'nde küçük bilimsel araştırmacı olarak çalıştım. 2004-2005 yıllarında Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nde bulunan N sayılı askeri birlikte keşif şefi olarak hizmet ettim. 2009 yılından itibaren Kebele Devlet Turizm ve Otelcilik Mesleki Eğitim Merkezi'nde faaliyet gösterdim.
2020 yılı Haziran ayının 18'inde gönüllü olarak kayıt oldum, aynı yıl Eylül ayının 21'inde askeri eğitimlere katıldım. Eylül ayının 27'sinde Terter ilçesi istikametinden Sugovuşan istikametinde savaş operasyonlarına başladım. Savaşın ilk gününden son gününe dek askeri operasyonlarda yer aldım. Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı tarafından "Sugovuşan'ın kurtarılmasına göre" ve "Vatan Savaşı katılımcısı" madalyaları ile taltif edildim.
Aynı yıl Aralık ayının 30'unda askeri hizmetimi tamamlayarak terhis oldum ve yeniden Kebele'ye döndüm. Kebele Devlet Mesleki Eğitim Merkezi'nde hem öğretmen hem de Sivil Savunma karargahının şefi olarak faaliyetimi sürdürdüm.
2026 yılında MİQ sınavına katıldım ve aynı yıldan itibaren Kebele ilçesi Arif Şirinov adına Topbağ genel eğitim okulunda tarih öğretmeni olarak faaliyete başladım. Halihazırda hem Topbağ genel eğitim okulunda hem de Kebele Devlet Mesleki Eğitim Merkezi'nde çalışıyorum".
Şehitlerimizin, yaralılarımızın, verdiğimiz kayıpların ve azat edilen topraklarımızın her biri hafızamda silinmez iz bıraktı. Savaşta yaşadığımız her gün, her dakika, her saniye unutulmaz bir hatıradır:
"Savaş ve çatışmalarla ilgili izlenimlerim çoktur. Allah şehitlerimize rahmet eylesin. Savaş süresince özel amaçlı askeri birliğin bünyesinde takım komutanı olarak faaliyet gösterdim. Aslında, savaşta her gün, her dakika, her saniye hatıralarla doludur. Şehitlerimizin olması, yaralılarımız, topraklarımızın azat edilmesi, verdiğimiz kayıplar, düşman üzerinde zafer – bunların her biri ayrı ayrı bir hatıradır. Sadece, orada hafızamda kalan birkaç olayı sizinle paylaşmak isterdim.
Bir defasında bizimle birlikte "Spike" adı verilen tank savar silahlarla teçhiz edilmiş bir bölük vardı. Onların otomobili vurulduğu için o bölüğün askerleri bizim yanımıza görevlendirilmişlerdi. Beş kişiydiler. Yedek parçalar geldiği için onu almak üzere aşağıdaki ormanlık alana inmişlerdi. Biz de onların geri dönmesini bekliyorduk. O sırada onların bulunduğu bölge düşmanın topçu ateşi altına alındı. O an dehşete kapıldık ki, artık o beş kişiyi kaybetmiş olabiliriz.
Düşmanın ardışık ve kesintisiz topçu ateşi nedeniyle onların olduğu istikamete gitmek de mümkün değildi. Artık herkes o beş kişinin – bir subay ve dört askerin – şehit olduğunu düşünüyordu. Yaklaşık bir buçuk saat, kırk dakika geçtikten sonra onlar sağ salim bizim yanımıza döndüler. Bu, gerçekten de unutulmaz bir histi. İnsanın o an yaşadığı sevinç hissini tasavvur etmek bile zordur.
Tabii ki, her defasında topraklarımızın azat edilmesi haberini duyduğumuzda da büyük sevinç yaşıyorduk. Neden özellikle duyduğumuzu söylüyorum? Çünkü biz Sugovuşan istikametinde askeri operasyonlarda yer alıyorduk. Sugovuşan kasabasının önceki adı Madagiz idi. Sayın Cumhurbaşkanı Sugovuşan azat edildikten sonra onun tarihi adını restore ederek yeniden Sugovuşan adlandırmıştı.
Ekim ayının 3'ünde Sugovuşan kasabası azat edildi. Bundan sonra da düşman o bölgede güçlü direniş gösteriyordu. Kasım ayının 10'una dek savaş operasyonlarımızı orada sürdürdük. İşgalden azat edilen diğer bölgelerimiz hakkında ise radyo aracılığıyla ve diğer kanallardan bilgi alıyorduk. Azat edilen her bir toprak, köy, kasaba ve yükseklik bizde büyük sevinç hissi yaratıyordu".
