Bermuda Şeytan Üçgeni dünyanın en ünlü ve en çok tartışılan gizemli bölgelerinden biridir. Atlantik Okyanusu'nun batı kısmında yer aldığı kabul edilen bu bölge, esas olarak Florida kıyıları, Bermuda Adaları ve Porto Riko arasında gösterilir.
Onlarca yıldır bu bölge, çok sayıda gemi ve uçağın esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolmasıyla ilişkilendirilmiştir. İnsanlar uzun yıllar boyunca burada meydana gelen olayları doğaüstü güçlerle, uzaylılarla, zaman geçişleriyle ve hatta kayıp medeniyetlerle ilişkilendirmeye çalışmışlardır. Ancak bilimsel araştırmalar, Bermuda Üçgeni'nin sırrının daha çok insan hataları, doğal koşullar ve olayların yıllar içinde abartılarak sunulmasıyla ilgili olduğunu göstermektedir.
AzEdu.az Bermuda Şeytan Üçgeni ile ilgili bir araştırma yaptı.
Bermuda Üçgeni kavramının ortaya çıkışı 20. yüzyılın ortalarına denk gelir. Bu bölgede meydana geldiği iddia edilen esrarengiz kayıplar hakkında ilk yazılar 1950'li yıllarda yayılsa da, “Bermuda Üçgeni” ifadesini meşhur eden asıl kişi Amerikalı yazar ve gazeteci Vincent Gaddis olmuştur. O, 1964 yılında Argosy dergisinde yayımlanan “The Deadly Bermuda Triangle” adlı makalesinde çeşitli gemi ve uçak kayıplarını bir araya getirmiş ve bu bölgeyi özel bir sır mekanı olarak sunmuştur.
1970'li yıllarda ise Bermuda Üçgeni hakkında yazılan kitaplar bu konunun dünya çapında meşhur olmasına neden olmuştur. Özellikle yazar Charles Berlitz'in 1974 yılında yayımladığı “The Bermuda Triangle: An Incredible Saga of Unexplained Disappearances” (“Bermuda Üçgeni: Açıklanamayan Kayboluşların İnanılmaz Destanı”) adlı kitabı milyonlarca insanın dikkatini çekmiştir. Berlitz çeşitli kayıp olaylarını araştırarak bunların bir kısmını açıklanamaz olaylar olarak sunmuştur. Onun kitabı büyük ticari başarı kazansa da, sonraki yıllarda bazı tarihçiler ve araştırmacılar onun olayları seçerken bazı bilgileri abarttığını ve bazı gerçekleri tam göstermediğini iddia ettiler.
Bermuda Üçgeni'nin ilginç taraflarından biri de onun kesin sınırlarının hiçbir zaman belirlenmemesidir. Bazı kaynaklar bu alanı Florida kıyılarından Bermuda Adaları'na ve Porto Riko'ya kadar uzanan üçgen şeklinde gösterir. Diğer kaynaklar ise alanı daha geniş tanımlar. Bu belirsizlik sonucunda Atlantik Okyanusu'nda meydana gelen birçok sıradan kaza ve kayıp olayı zamanla Bermuda Üçgeni ile ilişkilendirilmiştir.
Bu bölgeyle ilgili en meşhur ve en korkunç olaylardan biri 5 Aralık 1945'te meydana gelen Flight 19 olayıdır. O gün ABD Deniz Kuvvetleri'ne ait beş adet TBM Avenger bombardıman uçağı Florida eyaletindeki Fort Lauderdale üssünden eğitim uçuşuna kalktı. Uçaklar Atlantik üzerinde belirli bir görevi yerine getirdikten sonra geri dönmeliydi. Ancak uçuş sırasında grubun lideri olan teğmen Charles Taylor yönünü kaybetmeye başladı.
Radyo konuşmalarında pilotların şaşkın durumda olduğu duyuldu. Nerede olduklarını tam olarak bilmediklerini belirtiyorlar ve pusulaların doğru çalışmadığını düşünüyorlardı. Bir süre sonra uçaklarla bağlantı tamamen kesildi. Arama operasyonları derhal başladı, ancak beş uçaktan hiçbir iz bulunamadı. Olayı daha da gizemli kılan nokta ise arama için gönderilen büyük PBM Mariner deniz uçağının da ortadan kaybolması oldu.
Böylece, bir gün içinde altı askeri uçağın kaybolması Bermuda Üçgeni efsanesinin oluşmasında ana rol oynamıştır.
Ancak sonraki bilimsel araştırmalar Flight 19 olayına daha farklı bir bakış açısı getirmiştir. Amerikalı araştırmacı, pilot ve yazar Lawrence David Kusche bu olayı derinlemesine araştırarak burada olağanüstü hiçbir kanıt olmadığını göstermiştir. O, askeri belgeleri, hava verilerini ve tanık ifadelerini araştırmış ve olayın temel nedenlerinin yön hatası, hava koşulları, insan faktörü ve yakıt yetersizliği olabileceği sonucuna varmıştır.
Kusche kendi araştırmalarında, Bermuda Üçgeni hakkındaki meşhur hikayelerin bir kısmının olaylardan yıllar sonra daha dramatik bir şekilde sunulduğunu göstermiştir. Bazı yazarlar olaylara ek gizem unsurları katarak onları daha korkunç göstermişlerdir. Örneğin, bazı kaynaklar pilotların son sözlerini değiştirerek daha vahim bir şekilde sunmuş ve olayı sanki doğa kanunlarına aykırı bir olay gibi göstermişlerdir.
Modern bilim insanlarının çoğu, Bermuda Üçgeni'nde meydana gelen olayları açıklamak için olağanüstü teorilere ihtiyaç olmadığını düşünmektedir. Okyanus bilimi ve meteoroloji alanında yapılan araştırmalar, bu bölgenin doğal açıdan zorlu bölgelerden biri olduğunu göstermektedir. Burada güçlü okyanus akıntıları, ani hava değişiklikleri, tropik fırtınalar ve çok derin okyanus alanları mevcuttur.
Özellikle Gulf Stream adı verilen sıcak okyanus akıntısı bu bölgede büyük rol oynar. Bu güçlü akıntı, kazaya uğramış gemi kalıntılarını ve enkazları hızla uzak mesafelere taşıyabilir. Bu nedenle bazen kaza meydana geldikten sonra hiçbir iz bulunmaması olağanüstü görünür, ancak bu, okyanusun doğal özellikleriyle açıklanabilir.
Bermuda bölgesinde okyanusun derinliği de büyük bir problemdir. Atlantik Okyanusu'nun bazı kısımlarında derinlik birkaç bin metreye ulaşır. Bu kadar derin sularda batan gemi ve uçakların kalıntılarını bulmak çok zordur. Hatta modern teknolojilerle bile okyanusun dibindeki tüm objeleri tespit etmek mümkün değildir. Bu nedenle bazı kayıp olayları yıllar boyu sır olarak kalır.
Bölgenin hava koşulları da tehlikeli faktörlerden biridir. Karayip Denizi ile Atlantik Okyanusu'nun kesiştiği bu alanda hava çok hızlı değişebilir. Güçlü rüzgarlar, ani fırtınalar, yüksek dalgalar ve su girdapları özellikle küçük gemiler ve eski uçaklar için ciddi tehlike oluşturabilir.
En çok yayılan iddialardan biri de burada manyetik anomalilerin olmasıdır. Bazı insanlar pusulaların bu alanda çalışmadığını iddia ederler. Ancak bilimsel araştırmalar, bölgede pusulaların olağanüstü bir şekilde bozulduğunu kanıtlayan hiçbir gerçek olmadığını göstermektedir. Sadece Dünya'nın manyetik alanında çeşitli değişiklikler olur ve deneyimsiz navigatörler bu farklılıkları yanlış değerlendirebilirler.
Bermuda Üçgeni hakkında en gizemli teorilerden biri de Atlantis'in bu alanda yer aldığı iddiasıdır. Bazı insanlar eski kayıp medeniyetin kalıntılarının burada olduğunu ve bilinmeyen enerjilerin gemi ve uçaklara etki ettiğini düşünürler. Diğer teoriler ise uzaylıların müdahalesinden, zaman tünellerinden ve paralel dünyalara geçişten bahseder. Ancak bu iddiaların hiçbiri bilimsel kanıtlarla doğrulanmamıştır.
Bununla birlikte, Bermuda Üçgeni ile ilgili bazı olaylar gerçekten de insanı hayrete düşürür. Örneğin, 1918 yılında ABD Deniz Kuvvetleri'ne ait USS Cyclops adlı büyük yük gemisi 300'den fazla insanla birlikte Atlantik Okyanusu'nda ortadan kayboldu. Gemiden hiçbir ciddi iz bulunamadı. Bu olay ABD deniz tarihinin en büyük muammalarından biri olarak kalır.
Bazı araştırmacılar ise, Bermuda Üçgeni hakkında hem taraftarların hem de şüphecilerin bazen seçici yaklaştığını belirtirler. Yani bir taraf tüm olayları gizemli göstermeye çalıştığı gibi, diğer taraf da her şeyi basit açıklamaya çalışırken bazı belirsiz noktaları gözden kaçırabilir. Bilimsel yaklaşımın temel prensibi ise her iki durumda da kanıtlara dayanmaktır.
Sonuç olarak denilebilir ki, Bermuda Şeytan Üçgeni tamamen uydurma değildir, çünkü bu bölgede gerçekten de gemi ve uçak kayıpları meydana gelmiştir. Ancak bu olayların arkasında doğaüstü güçlerin yattığını gösteren hiçbir bilimsel kanıt yoktur. En büyük sır belki de Bermuda Üçgeni'nin kendisi değil, insanın bilinmeyen olaylar karşısında yarattığı hikayelerdir.
Bermuda Üçgeni'ni korkutucu yapan şey uzaylılar veya mistik güçler değildir. Asıl korkutucu taraf binlerce metre derinliğindeki karanlık okyanus, saniyeler içinde değişebilen hava koşulları, insan hataları ve doğanın ne kadar güçlü olduğudur. Bazen gerçek dünyanın kendisi uydurulmuş efsanelerden daha gizemli ve daha vahim olabilir.
