Sosyal ağlarda üniversitelerde de öğrenciler için veli toplantılarının düzenlenmesiyle ilgili teklifler ileri sürülüyor. Belirtiliyor ki, yükseköğretim kurumlarında açık kapı günleri düzenlense de, bu görüşmeler daha çok velilerin talep ve önerilerinin dinlenmesiyle gerçekleştiriliyor. Okullarda olduğu gibi düzenli veli toplantılarının düzenleneceği takdirde ise öğretmenler velilere çocuklarının derslere karşı tutumu, sorumluluğu ve davranışları hakkında detaylı bilgi verebilirler.
İşte bu nedenle üniversitelerde de veli toplantılarının yapılması teklif ediliyor. Bildiriliyor ki, bu teklif gerçekleşirse, öğrenciler derslere daha sorumlulukla yaklaşır ve akademik göstergeleri yükselir. "Çünkü birçok durumda öğrenciler evden “derse gidiyorum” adıyla çıksa da, fiilen derslere katılmıyorlar",- diye belirtiliyor.
AzEdu.az'a konuyla ilgili eski milletvekili, "Emektar öğretmen" Sona Aliyeva konuştu.
Mülakatçımız belirtmiştir ki, eğer yükseköğretim kurumu öğrencinin devamlılığını, akademik performansını ve sınavlara karşı tutumunu izleyemiyorsa, bu sorumluluğu veliye yüklemek sorundan kaçmaktır:
"Öncelikle belirtmek gerekir ki, üniversite okul değildir. Yükseköğretim artık denetime değil, sorumluluğa dayanan bir aşamadır. Öğrenci yetişkin, hukuki açıdan bağımsız bir kişidir ve onun derse gidip gitmemesi veli toplantısıyla değil, kişisel duruşuyla ölçülmelidir.
Veli toplantısı fikrinin arkasında yatan temel sorun aslında başkadır: üniversitelerde akademik denetim mekanizmaları zayıf işlemektedir. Devamlılığa, ders disiplinine, öğrencinin gerçek akademik süreçte olup olmamasına üniversite kendisi denetim etmelidir. Bu fonksiyonu veliye devretmek yükseköğretimin mahiyetini şüphe altına almak demektir. Gerçekten de böyle bir gerçeklik var ki, bazı öğrenciler evden “derse gidiyorum” adıyla çıkıyor, ama derse gitmiyor. Ama bu problem veli toplantısıyla çözülecek bir mesele değildir. Bu, üniversitenin kendi sisteminde boşluk olduğunu gösterir.
Eğer yükseköğretim kurumu öğrencinin devamlılığını, akademik performansını ve sınavlara karşı tutumunu izleyemiyorsa, bu sorumluluğu veliye yüklemek sorundan kaçmaktır. Üniversitede veli toplantısı yapmak ise yetişkin bir insanı yeniden okul öğrencisi seviyesine indirmektir. Bu yaklaşım öğrencinin sorumluluk hissini artırmaz, aksine, onun özgüvenini azaltır. Bu durumda öğrencinin aldığı mesaj şudur: “Sen kendi hayatından sorumlu değilsin, senin velin sorumludur".
Öğrenci derse gelmiyorsa, bunun sonucunu hissetmelidir. Bu durumda velinin değil, sistemin reaksiyonunu görmelidir:
"Eğer amaç gerçekten de akademik göstergeleri yükseltmekse, bunun çözümü veli toplantısı yapmak değildir. Bunun çözüm yolu şeffaf devamlılık sistemi, gerçekçi değerlendirme, öğretmenin öğrenciye karşı sorumlu tutumu ve üniversitenin kendi kurallarını işler hale getirmesinden geçer. Öğrenci derse gelmiyorsa, bunun sonucunu hissetmelidir; bu durumda velinin değil, sistemin reaksiyonunu görmelidir. Elbette, veli ile üniversite arasındaki bağ tamamen kopmamalıdır. Ancak bu bağ aydınlatıcı, bilgilendirici ve gönüllü nitelikte olmalıdır.
Örneğin, ilk sınıflarda genel bilgilendirme, üniversite kurallarının izahı, öğrencinin rızası esasında akademik durumla ilgili genel bilgi veliye gönderilebilir. Ancak düzenli veli toplantılarının yapılması artık absürttür ve yükseköğretimin ruhuna aykırıdır. Üniversite özgürlük mekanıdır. Özgürlük ise denetimle değil, sorumlulukla ölçülür. Sorun ise öğrencide değil, yükseköğretim sisteminin mekanizmasının doğru kurulmamasındadır".
